rithöfundur og stöff
Hér að neðan má sjá upptöku af rafrænum viðburði sem ég tók þátt í á vegum Manchester Literary Festival ásamt Fríðu Ísberg, Auði Jóns og ritstjóra safnsins Veru Júlíusdóttur. The Book of Reykjavík er gefin út af Comma Press.
The Book of Reykjavik from Manchester Literature Festival on Vimeo.
The Book of Reykjavík, a collection of Icelandic short fiction published by UK publisher Comma Press, is being featured at the Manchester Literature Festival. Please check out this series of interviews about writing and Icelandic fiction with author’s Audur Jonsdottir, Fríða Ísberg and myself as well as the collection’s editor, Vera Júlíusdóttir. The video was recorded by translator Meg Matich and is free to stream until the 30th of November.
The Book of Reykjavik from Manchester Literature Festival on Vimeo.
Tók í fyrsta sinn þátt í IceCon í ár og stýrði lokapanel með heiðursgestum hátíðarinnar: Hildi Knúts, Mary Robinette Kowal og Ted Chiang. Samtalið bar yfirskriftina Hamfaraskáldskapur og von og fór fram á vettvangi hátíðarinnar í Veröld – Húsi Vigdísar þann 7. nóvember síðastliðinn.
Nýverið stýrði ég pallborðsumræðum á Bókmenntahátíðinni í Reykjavík í þriðja sinn. Í ár ræddi ég við Patrik Snensson, höfund Álabókarinnar, sem nýlega kom út hjá Benedikt í þýðingu Þórdísar Gísladóttur, og Höllu Þórlaugu Óskarsdóttur um ljóðabókina sína Þagnarbindindi, sem vann ljóðaverðlaunin Maístjörnuna fyrir árið 2021. Yfirskrift samtalsins var Að skrifa sig frá sorg og missi, eitthvað sem við Halla og Patrek öll þekkjum vel, eins og sjá má á verkum okkar.
Hægt er að horfa á umræðurnar í heild sinni hérna: https://vimeo.com/600148800
Hún Anna Margrét Von Kessel rakti gjörsamlega úr mér garnirnar fyrir hlaðvarpið sitt, Skúffuskáld, sem ég hef sjálfur hlustað á alveg síðan fyrstu þættirnir fóru í loftið. Það var mikill heiður að fá að heimsækja hana í stúdíóið hennar, Lubbi Peace, í bakgarðinum hjá þeim hjónum í Keflavík, og áttum við langt og innilegt samtal um skáldsöguna Stol, um skrif og skrifvenjur, yfirlestur, ritvinnsluþjark og klíkumyndanir, dróntónlist og samfélagsmiðlasjúdderí, framtíð bókarinnar og hvernig í ósköpunum maður fer að því að skrapa saman í launaseðil samhliða því að skrifa.
Endilega hlustið á samtalið okkar, og jafnvel ef að þið nennið mér ekki, tékkið á eitthvað af öllum hinum þáttunum hennar, þar sem hún ræðir við allskyns skrifandi fólk og veiðir upp úr þeim pælingar og heilræði um þetta blessaða ritlíferni.
Ef fólk er ekki mikið í hlaðvörpunum þá er líka hægt að hlusta á þáttinn og eldri þætti á mbl.is: https://www.mbl.is/hladvarp/hlusta/skuffuskald/
Sagan Tveir refir, sem birtist fyrst í smásögusafninu Smáglæpir (2017) er nú væntanleg á ensku í þessu fallega safni smásagna frá Íslandi sem breski útgefandinn Comma Press gefur út í haust. Tveir refir er þriðja sagan úr Smáglæpum sem gefin er út á ensku, en allar þrjár sögurnar voru þýddar af Larissu Kyzer.
Það er Sjón sem skrifar innganginn að The Book of Reykjavík og safnið inniheldur sögur eftir Fríðu Ísberg, Kristínu Eiríksdóttur, Auði Jóns, Friðgeir Einarsson, Guðrúnu Evu Mínervudóttur, Andra Snæ o.fl. o.fl. Það er mikill heiður að fá að vera með í svo fríðu föruneyti.
Útgáfu safnsins verður fagnað á Bókmenntahátíðinni í Reykjavík í september og einnig verður haldinn rafrænn útgáfufögnuður þar sem rætt verður við höfunda sem eiga efni í safninu þann 31. september næstkomandi.
Bandaríska tímaritið World Literature Today bað mig um að skrifa um nokkrar íslenskar bækur sem eru væntanlegar í enskri þýðingu fyrir sumarheftið þeirra. Ég valdi af handahófi fyrstu fimm íslensku bækurnar sem ég fann sem væntanlegar eru í útgáfu hjá breskum eða bandarískum útgefendum og reyndust það vera:
1. Tíminn og vatnið (On Time and Water) eftir Andra Snæ Magnason
2. Korngult hár, grá augu (Red Milk) eftir Sjón
3. Stóri skjálfti (Quake) eftir Auði Jónsdóttur
4. Kvika (Magma) eftir Þóru Hjörleifsdóttur
5. Safnbók Svikaskálda (The Selected Imposter Poets) eftir Svikaskáldin; þ.e.a.s: Þórdísi Helgadóttur, Þóru Hjörleifsdóttur, Sunnu Dís Másdóttur, Ragnheiði Hörpu Leifsdóttur, Melkorku Ólafsdóttur og Fríðu Ísberg
Umfjallanirnar má lesa á heimasíðu WLT, sem leyfir lestur á allt að fimm greinum á mánuði fyrir þá sem ekki eru áskrifendur að tímaritinu.
Útgáfa smásögu fær, skiljanlega, hvorki sömu athygli né gagnrýni og skáldsaga eða bók. Því ætla ég að taka mér það bessaleyfi að segja sjálfur nokkur orð um söguna „Helgidagar“ sem kom út í nýjasta hefti Tímarits Máls og menningar.
Eins og flest sem ég sendi frá mér er „Helgidagar“ alls ekki ný saga heldur hefur legið ofan í skúffu lengi og gerjast. Ég sendi söguna fyrst á TMM einhvern tímann í kringum 2017 og fékk höfnun, enda var sagan ekki nógu sterk þá. Frekar en að ergja mig á því yppti ég öxlum, stakk sögunni ofan í skúffu og hófst aftur handa við skáldsöguna Stol – sem kom út hjá Forlaginu í byrjun þessa árs. Þegar Stol var svo komin úr prentun, og ég búinn að fylgja henni eftir hvað ég gat á ljósvaka- og samfélagsmiðlum, gerði ég það sem ég geri alltaf þegar ég er búinn að skila af mér, dró skúffuna mína út á gólf og rótaði í henni í leit að einhverju sem mér þótti geta staðist aðra atlögu.
Ég fann loks sómasamlegan titil á söguna og endurvann hana frá grunni, hélt þó söguþræðinum nokkurn veginn eins og áður en styrkti og víkkaði persónurnar og breytti ýmsum áherslum. Í því starfi naut ég góðs af fyrsta flokks yfirlestri frá Pedro Gunnlaugi Garcia og Sigurjóni Bergþóri Daðasyni, sem hjálpuðu mér að að fá skýrari sýn á söguna og slípa verkið til, og neyddu mig til að svara fyrir, breyta eða fjarlægja eitt og annað. (Eins og alltaf gáfu þeir mér líka nokkur mjög góð og skynsamleg ráð sem ég harðneitaði að hlusta á eða einu sinni taka til umhugsunar).
Helgidagar á sér rót í sögunni „Reunion“ eftir John Cheever, þar sem sögumaður á stefnumót við föður sinn á Grand Central-lestarstöðinni í New York-borg, þar sem sonurinn er staddur í stuttu stoppi á milli lesta. Feðgarnir hafa ekki sést í mörg ár og er ætlunin að eiga huggulega stund saman í þessu stutta stoppi en í hvert sinn sem þeir setjast niður á veitingastað eða bar endar faðirinn á að móðga eða ganga fram af þjónunum og starfsfólkinu svo að þeim er vísað á dyr. Að lokum er tími þeirra uppurinn. Sonurinn þarf að halda ferð sinni áfram og þeir feðgar hittast aldrei aftur. (Ég veit það fyrir víst að Sverrir Norland hefur einnig gert sér mat úr þessari tilteknu sögu Cheevers í hinni gamansömu „Heimafólk“ sem birtist í samnefndu smásögusafni hans. Mér rennur einnig í grun að smásagan „In the Islands“ eftir Bret Easton Ellis, sem birtist í safninu The Informers, eigi sér einhverskonar tengingu við „Reunion“.)
Saga Cheevers sat lengi í mér, þá sérstaklega þetta ofsafengna framferði föðursins sem virðist gera hvað hann getur til að skemma samverustund þeirra feðga og koma í veg fyrir að þeir fái það næði sem þeir þurfa til að eiga í alvöru samtali. Það er auðvelt að lesa söguna og sjá föðurinn eingöngu sem tilfinningalausan hrotta og dóna en mér þótti stærilæti hans og ósvífni fyrir framan son sinn einnig bera merki um óöryggi; óttann við að standa ekki undir væntingum sem faðir. Það voru tilfinningarnar sem ég reyndi að kafa ofan í í Helgidögum.
Fyrir þá sem ekki eru áskrifendur má nú lesa Helgidaga á vefsvæði TMM.
Stol er nú fáanleg sem hljóðbók á hljóðbókavef Forlagsins.
Ég fór þess á leit við Bjarna Snæbjörnsson leikara, frænda minn og sundfélaga, hvort hann væri til í að taka að sér upplesturinn fyrir mig, og eftir að hafa lesið bókina féllst hann á það. Var það mikill fengur fyrir bæði mig og bókina sjálfa þar sem Bjarni beitir sér af fagmennsku, alúð og nærgætni við að túlka rödd Badda á glæfraför hans um þjóðveginn, með dauðvona föður sinn í farþegasætinu.
Hægt er að hlusta á Stol í Forlags-appinu og heyra brot úr lestri Bjarna á sölusíður bókarinnar: https://www.forlagid.is/vara/stol/
Undanfarið ár hef ég verið að vinna að nýju vefsvæði sem er tileinkað umfjöllunum á ensku um bækur eftir íslenska höfunda sem eru fáanlegar á enskri tungu.
Verkefnið ber heitið Brúin, eða „The Bridge Reviews” og er ætlað að auka sýnileika íslenskra nútíma bókmennta og skapa vettvang þar sem lesendur og fagfólk geta nálgast upplýsingar um íslenskar bækur, höfunda, útgefendur og þýðendur á einum og sama staðnum. Verkefnið er hýst á Bókmenntavefnum í samstarfi við Borgarbókasafnið og Reykjavík Bókmenntaborg UNESCO og er styrkt af Miðstöð íslenskra bókmennta
Um þessar mundir inniheldur vefurinn 70 umfjallanir á ensku um íslenskar bækur en markmiðið er að bjóða upp á umfjallanir um allar íslenskar bækur í enskri þýðingu – þegar og ef frekara fjármagn fæst til að standa undir þeirri vinnu.
Endilega skoðið og deilið, hummið og ha-ið og svo framvegis!
